दररोज स्वतःशीच हरून हरून कंटाळा आला होता. झोपताना मोठं मोठे प्लॅन ठरवायचे , गजर लावायचा आणि सकाळी वेळ झाली की सगळं बंद करून गप्प झोपायच. अश्या वेळी कारणं पण फार भारी सुचतात, मन व्यवस्थित गंडवत आपल्याला. काल खूपच काम झालंय, आजचा दिवस करू आराम त्यात काय एवढं, शरीराला झोप पण महत्त्वाची आहे की, संध्याकाळी करू व्यायाम वगैरे.
पण जेव्हा कधी जाग येते तेव्हा व्यवस्थित सगळ्या गोष्टींना उशीर झालेला असतो आणि सगळ्यात वाईट वाटतं ते स्वतःशीच हरल्याच. मग पूर्ण दिवस ती बेचैनी , मन खात अगदी, "अरे काय चाललंय". दोन दोन सायकल उभ्या आहेत, रानिंग ची शॉर्ट आहे shoes आहेत आणि आपण साधं लवकर उठू शकत नाही. मग हा स्वतावरचा राग सगळीकडे दिसतो. त्यात भर म्हणजे ग्रुप वर येणारे राईड चे फोटो... ते अजुनच जळवतात 😂. मग एक एक गोष्ट सोडून द्यावी वाटते, सायकल विकून टाकावी वाटते वगैरे.
पंढरपूर सायकल वारी नंतर सगळं भारी चालू होत पण काही कारणाने राईड थांबल्या आणि नंतर आजारी पण पडलो. सगळं करून बघितलं, दोन दोन गजर लावणे, कुणाला तरी सांगून ठेवणे राईड साठी, झोपताना उशा जवळ जर्सी, लाईट वगैरे सगळी तयारी करून ठेवली . पण पूर्ण व्यर्थ, सकाळी गजर वाजयाच्या आत जाग येते आणि मग पटकन व्हॉट्स ऍप बघून, नाव कॅन्सल करून गजर बंद केला जातो. काही वेळा तर ज्यांच्या बरोबर जाणार असतो ते पण कॅन्सल झालेले असतात मग काय भारी.
अश्यावेळी गरज असते काहीतरी मोटिवेशन ची. मागच्या शनिवारी आणि रविवारी सातारा हील marathon बघितली, एक वेगळीच ऊर्जा होती. खूप भारी भारी लोकं भेटले आणि वाटलं साला करूयात आपण पण सुरू परत. माघारी आल्या आल्या जशी होईल तशी सुरुवात केली . पहिल्या दिवशी ५ किमी चाललो, दुसऱ्या दिवशी सकाळी उशिरा का होईना उठून योगा केला आणि त्याच दिवशी संध्याकाळी परत ५ किमी चाललो आणि आज finally cycle बाहेर काढली...
मला आज बाहेर पडायचं होत आणि ग्रुपवर नेमकी राईड नाही. पण सुजितने कात्रज घाट राईड पोस्ट केली तेव्हा वाटलं नाव द्यावं का नको पण नाव टाकलं. नेमका काही कामामुळे झोपायला उशीर झाला, चांगलं कारण होत सकाळी न उठायला पण आता हरून हरून कंटाळा आला होता...
आज पण गजरच्या आधीच जाग आली, पण आज स्वतःला ठामपणे उभ केलं आणि ५.४५ ला बाहेर पडलो.
काय मस्त वाटलं, सुजित असल्यामुळे ताकद चांगलीच पणाला लागली आणि मस्त २५ किमी ची राईड मारून आलो.
आज खूप छान वाटतंय ... स्वतःशीच थोड जिंकलो आहे ... आता शर्यत आहे असच जिंकत राहण्याची... रोज.. थोडं थोडं…
मला माहित आहे आपल्यातले खूप जण अश्या परिस्थिती मधून जात असणार म्हणूनच इथे पाठवत आहे... चला दररोज थोड थोड जिंकूया स्वतःशी.... एकमेकांना मदत करत...
--
विशाल गुरव 😊
.jpeg)
Comments